Çizgi Romanlarda Sizi En Çok Etkileyen Paneller


(sergen) #733

nereden bilmiyorum ama çok hoşuma gitti


(Oneironaut) #734


(Salih Alp Gökçek ) #735

image


(Özgür K.) #736

(Oneironaut) #737

Astonishing X-Men


(Gazi Audomarus Fridia DCLXVI PFVV Pipinpadaloxicopolis the First) #738


(Mert Özden) #739

Fridia atınca aklıma geldi. The Dark Knight Returns Joker’ine bayıldığımı söylemiş miydim?


(Oneironaut) #740

Ultimate Spider-Man #5
Ağlatır…


(Yanıyorsun Fuat Abi) #741


I’ll be in your office
Doctor Strange #382
zzzz


AMAZING SPIDER-MAN & VENOM: VENOM INC. ALPHA #1


(Brainsucker) #742

Vision (2015)


(fza) #743

En sevdiğim çizgi roman işi orjinal Ultimate Spider-Man serisi kesinlikle. Çizimleri, diyalogları vs bayılıyorum!


(Boş İnsan) #744


Enki muhitteyken onu, bana çizgi roman önermesi için rahatsız ederdim. Animosity’i de o önermişti. Şu ana kadar belli bir hikayeden çok panelleri beğeniyorum hatta bayılıyorum.


(Mert Özden) #745


(fza) #746

Bu hangi çizgi romandan. Çizim tarzı ilginçmiş.


(Gazi Audomarus Fridia DCLXVI PFVV Pipinpadaloxicopolis the First) #747

New Frontier olması lazım.


(Yasin Duyar) #748

Tam gördüm cevap yazacağım, Audo cevap verdi… Her başlamamış savaş ayrı bir mağlubiyet, bugün de formunda yapay zeka.


(Althide) #749


(Mert Özden) #750

Orion sen hayırdır abisi?


(Hedef 2019) #751

"Padme? Orada mısın? İyi misin? demeye çalışıyorsun, fakat senin yerine başka bir ses konuşuyor.
“Padme? Orada mısın? İyi misin?”
"Çok üzgünüm, Lord Vader. Korkarım o öldü. Sen onu öfkenle öldürdün."
Bu lavlardan çok daha kötü yakıyor.
“Hayır… Hayır, bu mümkün değil.
Onu sevdin, onu her zaman seveceksin. Asla onun ölümü olamazsın.
Asla.
Ama hatırlıyorsun. Her şeyi hatırlıyorsun.
Kalbinden, Vader kalesine öldürmek için getirdiğin o Ejderhayı hatırlıyorsun. Vader’ın kanındaki soğuk zehri hatırlıyorsun. Vader’ın öfkesinin alevini, onun yalancı ağzını kapatmak için boğazını sıkarkenki kara nefretini hatırlıyorsun.
Ve, seni yakan bir anda, sonunda anlıyorsun. Ejderha yoktu. Vader yoktu. Sadece, sen vardın. Sadece Anakin Skywalker.
Hepsi sendin. Sendin.
Sadece sen.
Sen yaptın.
Onu sen öldürdün.
Onu sen öldürdün çünkü, sonunda, onu kurtarabilecekken, onunla birlikte gidebilecekken, onu düşünme şansın varken, sen kendini düşünüyordun…
Ve sonunda, Karanlık Taraf’ın tuzağını anlıyorsun, Sith’in nihai zalimliği.
Çünkü, artık, sahip olabileceğin tek şey sensin.
Ve öfkeyle bağırıyor ve seni yok eden Gölge’yi ezmek için Güç’e ulaşmaya çalışıyorsun. Ama artık eskiden olduğun gibi değilsin, yarım makinesin, kör olmuş bir ressam, sağır olmuş bir bestekarsın. Gücün nerede olduğunu hatırlıyorsun, fakat dokunabildiğin tek şey o gücün anısı oluyor. Ve dünyaları yok eden öfken ile, etraftaki droidleri patlatıyorsun, ekipmanları ve masayı eziyorsun. Ve sonunda, gölgeye dokunamıyorsun bile.
Ve sonunda, yapmak bile istemiyorsun.
Ve sonunda, sahip olduğun tek şey gölge oluyor.
Çünkü, gölge seni anlıyor, gölge seni affediyor, gölge seni bir arada tutuyor:
Ve, ateş gibi kalbin ile, kendi alevinde yanıyorsun.
Anakin Skywalker olmak böyle bir şey, sonsuza dek…”


(Yanıyorsun Fuat Abi) #752


The Punisher #219